6-7 November , 2004 Eerbetoon , Mexico City

Teatro de la Ciudad.

De hierna volgende tekstdelen werden ontleend aan het uitgebreide verslag van: 
Reintje de Boer van de Club de Admiradores de Maria de Lourdes.

        Vol verwachting vertrekken we op 6 november richting het Teatro de la Ciudad, oftewel het "Stadstheater", waar Maria de Lourdes zo vaak had opgetreden. De façade van het theater zag er heel mooi en schitterend gerestaureerd uit. Een uur voor aanvang druppelen de eerste toeschouwers binnen. Vrije zit.
We hoorden later dat er lange, lange rijen wachtenden voor het theater hadden gestaan. Ook de Nederlandse ambassadeur en zijn vrouw waren aanwezig, wat natuurlijk een hele eer was voor de organisatoren. Bij binnenkomst van de zaal horen we de muziek van Maria de Lourdes. Dat vonden we heel ontroerend.

 

       En dan, even na 8 uur klinkt de stem van Caroline. Zij kondigt één van de presentatrices aan: Irma Dorantes, zangeres, artieste en vriendin van Maria. Irma Dorantes heet alle bezoekers welkom en noemt in het bijzonder de Nederlandse ambassadeur en de admiradores.
Zij en Silvia de Alba, die nu ook het podium betreedt, zullen deze avond de zangers en zangeressen aankondigen. Beiden zijn gekleed in prachtige Mexicaanse jurken.
Op een groot scherm  wordt een aantal foto’s van Maria de Lourdes geprojecteerd en aan de hand van die foto’s vertelt Silvia dat Maria een grote vriendin van haar was en zij brengt in herinnering hoeveel Maria de Lourdes heeft betekend voor het Mexicaanse lied. “Laten we er samen een heerlijke Mexicaanse avond van maken.”
De zaal beantwoordt haar woorden met een daverend applaus. Inmiddels staat Oswaldo Vásquez klaar met zijn mariachi Arriba Juárez. De hele avond staan ze daar en lijken onvermoeibaar. Wat een klasse!


Carolina bijt het spits af.


       Vol trots kondigt Irma de eerste zangeres aan: Carolina de Holanda.
Gekleed in een jurk uit de regio Oaxaca. Grote geborduurde bloemen op een donkerrode ondergrond en aan de onderkant een strook witte kant. Met een warm applaus wordt Caroline verwelkomd. Zij zingt een “Popurri Norteño” en “Mi Canción y Yo”. We krijgen een brok in de keel als daar opeens de stem van Maria klinkt :
"Ik ben geboren uit de ware wortels van mijn zingende volk. Ik ben geboren met mijn stem verbonden aan de muzieksleutel”.
Caroline krijgt de handen op elkaar. Er gaat dan wel even iets door je heen hoor. Een jonge Nederlandse vrouw, die een zaal vol Mexicanen aan haar voeten krijgt. Wat een applaus!

       Een keur aan Mexicaanse zangers treedt op zoals: Humberto Cravioto, Maribel Salazar, Juan de Dios Santillán, Rafael en Lorenzo Negrete en Valentina Leyva.

       Na slechts 15 minuten pauze begint het tweede deel van het programma. Het doek gaat op voor achtereenvolgens het Ballet Folclórico Nacional de México van Silvia Lozano en de onnavolgbare gitaarklanken van de ook in Nederland bekende virtuoos Elías Torres.

       Na deze rustige melodieën volgt weer enig vuurwerk. Imelda Miller is aangekondigd. Een blonde vrouw in een gele jurk met kant, ja heel veel kant. Zij vertolkt eigenlijk geen traditionele muziek, maar maakt graag een uitzondering, zeker voor Maria de Lourdes. Imelda Miller zingt “Peregrina”, het lied “Urge” en “Granada”. Ze heeft een stem als een klok en lijkt het geluid uit haar tenen te halen; ze is zeer beweeglijk en weet het publiek goed bij de les te houden. De energie spat er van af.


Silvia de Alba en Imelda Miller


Imelda Miller


       Hierna kondigt Irma Dorantes met mooie woorden de volgende artiest aan : "Maria de Lourdes leeft voort in ieder lied, maar ook leeft zij voort in haar zoon, haar enige kind die alles voor haar betekend heeft. En hij is hier: Lázaro de Lourdes!"  Net gearriveerd uit Texas, waar hij momenteel woont en werkt. Lázaro zingt “México Lindo y Querido” en het lied dat speciaal voor zijn moeder is geschreven, “Maria de Lourdes”. Wanneer hij dit lied aankondigt, zien wij dat hij zichtbaar is aangedaan. Het laatste lied dat hij zingt is “Pelea de Gallos”.

 
Lázaro de Lourdes

       Valente Pastor en Rozenda Bernal sluiten het eerbetoon af, maar het doek valt niet voordat alle artiesten en het publiek samen "Cruz de Olvido" zingen. Een emotioneel einde van een onvergetelijke avond.

    

Pagina 2 >

     

Back

Impressum